SCENARIUSZ PRZEDSTAWIENIA 
O JANIE PAWLE II
*
„Kawiarniane wspomnienia”

Scenariusz jest przygotowany jako przedstawienie wystawione na teatralnej scenie. Równie dobrze można przedstawić je na apelu szkolnym w sali gimnastycznej lub w kawiarence parafialnej, gdzie wystrój jest już gotowy.

Czas: 20 - 30 min  (w zależności od nagrań magnetofonowych, śpiewanych pieśni, recytowanych wierszy i opowiadanych anegdot czas przedstawienia można dowolnie zmieniać)

Scena: kawiarnia; cztery stoliki, na nich świeczki, kwiaty, w oddali barek;
melodia – nastrojowa; dobrze gdy utwory muzyczne będą stałym podkładem do wszystkich tekstów mówionych;
przy barku stoi Barman, w oddali Kelnerki;
przy stoliku na pierwszym planie siedzą: Halina, Pan, piją herbatę, po chwili przychodzi Anna, więc Pan wstaje, wita ją, siadają, podchodzi Kelnerka, po chwili przynosi filiżankę herbaty dla Anny;
przy stolikach dalszych siedzą Recytatorzy, Lektor;
wychodzą Prezenterzy

I CZĘŚĆ – WSTĘP

A Prezenter Witamy Państwa serdecznie. Spotykamy się w teatralnej kawiarence, aby wspomnieć osobę Jana Pawła II, jego nauczanie i życie pełne wiary, nadziei i miłości.

W Prezenter  Zapraszamy na czas refleksji i wyciszenia, ale także czas humoru, bo takie było życie Jana Pawła II. A spotkanie poprowadzi ... (np. Joanna)

A Prezenter  oraz ... (np. Wojciech)

W Prezenter Kim był Jan Paweł II? Kim był ten Człowiek, któremu cały świat towarzyszył modlitwą „w drodze do domu Ojca”, a smutek i żal po Jego śmierci wyrażali ludzie prości, znani politycy i przywódcy religijni? 

II CZĘŚĆ – POEZJA

A Prezenter Wojtku, szukajmy odpowiedzi na to pytanie, ale na początku wsłuchajmy się w słowa poematu Juliusza Słowackiego o słowiańskim Papieżu, który został napisany pod koniec życia wieszcza w 1848 roku, a brzmi jak proroctwo.

W Prezenter Wiersz recytuje ... (np. Rafał)

Prezenterzy siadają przy bocznym stoliku, podchodzi kelnerka, po recytacji wiersza  przynosi filiżanki z herbatą Recytator wstaje od stolika i zwraca się do widzów

Recytator
Pośród niesnasek Pan Bóg uderza
W ogromny dzwon,
Dla słowiańskiego oto papieża
Otworzył tron.
(...)

Twarz jego, słońcem rozpromieniona,
Lampą dla sług,
Za nim rosnące pójdą plemiona
W światło, gdzie Bóg.

Na jego pacierz i rozkazanie
Nie tylko lud
Jeśli rozkaże, to słońce stanie,
Bo moc to cud!
(...)

A trzebaż mocy, byśmy ten Pański
dźwignęli świat
Więc oto idzie – Papież Słowiański
Ludowy brat
(...) 

On rozda miłość, jak dziś mocarze
Rozdają broń,
Sakramentalną moc on pokaże,
Świat wziąwszy w dłoń.
 
 On przez narody uczyni bratnie,
Wydawszy głos,
Że duchy pójdą w cele ostatnie
Przez ofiar stos;

Moc mu pomoże sakramentalna
Narodów stu,
Moc ta przez duchy będzie widzialna
Przed trumną tu.

Takiego ducha wkrótce ujrzycie 
Cień, potem twarz:
Wszelką z ran świata wyrzuci zgniłość,
Robactwo, gad,
Zdrowie przyniesie, rozpali miłość
I zbawi świat;
Wnętrze kościołów on powymiata,
Oczyści sień,
Boga pokaże w twórczości świata,
Jasno jak dzień.

W Prezenter  Marzenia wieszcza o Słowiańskim Papieżu spełniły się w pamiętnym roku dwóch konklawe, w 1978 roku. 16 października. Posłuchajmy.

CD – Habemus papam, 16 października 1978

A Prezenter Habemus papam – mamy papieża. Dla nas Polaków to było wielkie wydarzenie. I było tak aż do wigilii święta Bożego Miłosierdzia, które w tym roku przypadało 2 kwietnia, i tak było do godz. 21.37 – kiedy Go zabrakło...

W Prezenter Czy Go zabrakło? – Przecież dla ludzi wierzących nie odszedł. Jak powiedział Kardynał Joseph Ratzinger, obecny nasz papież Benedykt XVI: „możemy być pewni, że nasz Umiłowany Papież stoi obecnie w oknie Domu Ojca, spogląda na nas i nam błogosławi.” 

A Prezenter: Tak, Jan Paweł II żyje nadal, choć inaczej niż my – jak sam pisał w „Tryptyku Rzymskim” – „Nie wszystek umrę”. Wsłuchajmy się we Fragmenty Tryptyku Rzymskiego. Recytuje ... (np. Barbara)

Recytator

W Kaplicy Sykstyńskiej artysta umieścił Sąd.
W tym wnętrzu Sąd dominuje nad wszystkim.
Oto kres niewidzialny stał się tutaj przejmująco widzialny.
Kres i zarazem szczyt przejrzystości –
Taka jest droga pokoleń.

Non omnis moriar –
(Nie wszystek umrę)
To co we mnie niezniszczalne,
teraz staje twarzą w twarz z Tym, który Jest!
(...)

W zależności od czasu i talentów recytatorskich można zaprezentować jeszcze jeden fragment  Można jeszcze
I tu właśnie u stóp tej przedziwnej sykstyńskiej polichromii
zbierają się kardynałowie –
wspólnota odpowiedzialna za dziedzictwo kluczy Królestwa.
Przychodzi właśnie tu.
(...)
Sykstyńska polichromia przemówi wówczas Słowem Pana:
Tu est Petrus – Ty jesteś Piotr – usłyszał Szymon syn Jony.
„Tobie dam klucze Królestwa”.
Ludzie, którym troskę o dziedzictwo kluczy powierzono,
zbierają się tutaj, pozwalają się ogarnąć sykstyńskiej polichromii,
wizji, którą Michał Anioł pozostawił –
Tak było w sierpniu, a potem w październiku pamiętnego roku dwóch konklawe,
i tak będzie znów, gdy zajdzie potrzeba,
po mojej śmierci.
Trzeba by przemawiała do nich wizja Michała Anioła.
Con-clave: wspólna troska o dziedzictwo kluczy, kluczy Królestwa.
Oto widzę siebie pomiędzy Początkiem i Kresem,
pomiędzy Dniem Stworzenia i Dniem Sądu...
Postanowiono człowiekowi raz umrzeć, a potem Sąd!
Ostateczna przejrzystość i światło.
Przejrzystość dziejów
Przejrzystość sumień... (...)

W Prezenter Kawiarnianym wspomnieniom towarzyszy wystawa poświęcona osobie Jana Pawła Wielkiego, którą przygotowali uczniowie ........ Znajduje się ona w holu. Zapraszamy do oglądnięcia po występie

III CZĘŚĆ – WADOWICE

A Prezenter W naszej kawiarence gościmy dziś przyjaciół Jana Pawła II: Panią Halinę – z którą Karol grywał w szkolnym teatrze (brawa), Panią Annę – która jako studentka uczestniczyła w wyprawach turystycznych organizowanych przez ks. Wojtyłę oraz Pana ........ z Wadowic, 

W Prezenter Wadowice, to miasto gdzie wszystko się zaczęło.

CD – Tu wszystko się zaczęło, kremówki (Wadowice 1999)

Pan Oj, chodziło się na kremówki, chodziło ... (śmiech pozostałych)

A Prezenter  Zapraszamy wobec tego na kremówki, które serwuje szef kawiarni (ukłon w stronę szefa)

Pieśń „Moje miasto Wadowice”

Jeśli przedstawienie jest wystawiane w sali teatralnej, to chór może stać na balkonie;
Kelnerki roznoszą kremówki

IV CZĘŚĆ – DZIECIŃSTWO, MŁODOŚĆ

A Prezenter  Karol Wojtyła urodził się w Wadowicach 18 maja 1920 roku.

W Prezenter Jan Paweł II tak wspomina ten czas: „ ... urodziłem się (...) w tym czasie, kiedy bolszewicy szli na Warszawę. Polska była bardzo zagrożona. Wtedy się urodziłem i wtedy też mnie ochrzczono tym imieniem, które niosę z sobą przez całe życie. (...) Na imię mam Karol.”

A Prezenter Jak Państwo wspominają Karola – Lolka

Halina  „Młody Wojtyła był niezwykle przystojny. Za tym wysportowanym, wysokim i dobrze zbudowanym młodzieńcem oglądały się wszystkie panny w Wadowicach. Pamiętam Karola jako spokojnego, poważnego chłopca, ale kiedyś przyszło mu zagrać  rolę Gucia w „Ślubach panieńskich” Aleksandra Fredry. Ten poważny młodzieniec, jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki, zmienił się w roztrzepanego Gucia. Zagrał tak dobrze, że sala długo biła brawo”.

Pan „Karol nie dawał ściągać na klasówkach. W każdej, nawet w tak błahej sprawie chciał być uczciwy. Gdy ktoś potrzebował pomocy, mógł godzinami tłumaczyć mu zadania z matematyki czy objaśniać wzory z fizyki, ale ściągać nie pozwalał”.

Halina  Myślę, że całe jego życie, od dzieciństwa aż po odejście to była realizacja słów Ewangelii, szczególnie zapisanych przez św. Jana.

Scenka: Maryja i św. Jan

Lektor wstaje od stolika i podchodzi do publiczności, zaczyna czytać i w tym momencie wychodzą Maryja i św. Jan; grają tak, jakby byli na Golgocie, przy krzyżu Pana Jezusa

Lektor Z Ewangelii wg św. Jana - Testament z krzyża
A obok krzyża Jezusowego stały: Matka Jego (... ). Kiedy więc Jezus ujrzał Matkę i stojącego obok Niej ucznia, którego miłował, rzekł do Matki: «Niewiasto, oto syn Twój». Następnie rzekł do ucznia: «Oto Matka twoja» (J 19, 25-27)
Maryja:	Popatrz na Jego cierpienie,
		Na dziecko moje jedyne.
		Cierpieniem i męką straszliwą
		Zmywa ludzkości grzech, winę.	

Jan:	Mario, popatrz
	Otworzył oczy
	
Maryja: 	Synku
		Tak błędnie
		Spoglądasz na mnie.
		Co chcesz powiedzieć mi?
		Że to mój syn?
		Jan?
		To nowe dziecko?
		Ty dzisiaj 
		Dajesz mi go?

Jan:	Dzisiaj zabiorę Ciebie
	Matko moja do domu.
	Zabiorę Ciebie
	Z Kalwarii
	Jezusowego zgonu.
	Zamieszkasz u mnie na zawsze,
	Będę Ci mówił „Mamo”.

Maryja: 	Janie, odtąd przez wieki
		Inni mnie nazwą tak samo.

Pan Przypominają się także jedne z ostatnich słów wypowiedzianych przez Naszego Wielkiego Rodaka na polskiej ziemi. Były to słowa modlitwy skierowane do Pani Kalwaryjskiej w 1999: 
„Tobie oddaję wszystkie owoce mego życia i posługi;
Tobie zawierzam losy Kościoła;
Tobie polecam mój naród;
Tobie ufam i Tobie raz jeszcze wyznaję:
Totus Tuus, Maryja!
Totus Tuus. Amen”.

Pieśń „Czarna Madonna”

pieśń także śpiewana z balkonu, podczas śpiewu można odsłonić na scenie obraz Czarnej Madonny lub herb papieski z napisem „Totus Tuus”

W Prezenter I my, za Janem Pawłem II, powtarzajmy codziennie Totus Tuus, Maryja!

V CZĘŚĆ – KAROL WOJTYŁA W ANEGDOTACH

A Prezenter Czas kapłaństwa, które rozpoczęło się nietypowo, bo w uroczystość Wszystkich Świętych  - 1 listopada 1946 r., wiąże się nierozerwalnie z młodzieżą, z którą często wędrował po szlakach turystycznych. Jakie Pani, Pani Anno ma  wspomnienia z tego czasu?

Anegdoty  powinny być opowiedziane tonem swobodnym, żartobliwym, może nawet zakończone śmiechem
Osoby przy stoliku powinny zachowywać się dość swobodnie

Anna Podczas wypraw turystycznych ze studentami ks. Karol Wojtyła, zwany był przez nas "Wujkiem". Uczył nas refleksji nad życiem, ale kiedy trzeba było rozbawiał nas układanymi wierszykami. Pamiętam jak na wakacjach w Bieszczadach recytował taki oto dwuwiersz:
"Rano mnie chwalą, wieczorem mnie ganią
i jak tu można wierzyć tym... paniom".
wyciąga notesik z torebki
A po wakacjach miałam rozpocząć pracę w szkole jako nauczycielka. Ks. Karol podarował mi notes z dedykacją:
"W tym notesie nie pisz dwójek,
o to prosi Cię dziś Wujek!". Do dziś mam ten notes, i nie ma w nim żadnej dwói! 

Halina Wierszyki do różnych sytuacji układał również będąc biskupem i kardynałem. Kiedy wyjeżdżając na narty do Zakopanego zatrzymał się w klasztorze sióstr urszulanek, "dokuczał" jednej z sióstr, o imieniu Alfonsa, ułożonym przez siebie wierszykiem: "Siostra Alfonsa na mnie się dąsa".

Melodia góralska

Pan Słyszymy góralską kapelę, to czas powiedzieć, że Nasz Wielki Rodak był człowiekiem gór.

Halina Kardynał Wojtyła lubił jeździć na nartach w sportowym ubraniu. To było bardzo nietypowe w tamtych czasach. Ksiądz ... Biskup... Kardynał i narty? Pewnego razu zapytano Karola Wojtyłę, czy uchodzi, aby kardynał jeździł na nartach. Wojtyła uśmiechnął się i odparł: - Co nie uchodzi kardynałowi, to źle jeździć na nartach!

Scenka: Wojtyła i góral

Anna jako narrator zaczyna opowiadać anegdotę; na scenę wychodzi Gazda, z boku sceny siada na pniaczku, pali fajkę, rzeźbi świątka; z drugiej strony wychodzi Kardynał Wojtyła ubrany turystycznie (może też z nartami)

Anna Kiedyś po długiej, wyczerpującej jeździe na nartach, Kardynał Wojtyła wstąpił do jakiegoś gazdy na mleko. 

Wojtyła: Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus

Gazda: Na wieki wieków

Wojtyła: Można spocząć

Góral kiwa głową, po chwili przynosi kubek mleka

Góral: A wyśta skąd?

Wojtyła: A z Krakowa

Góral: A coście wy za jedni? 

Wojtyła: A Kardynał 

Anna Góral zmylony świeckim strojem, w dodatku widział, że jego gość doskonale jeździ na nartach, ani przez chwilę nie przypuszczał, że to może być tak wysoki dostojnik kościelny. Pokręcił więc niedowierzająco głową
Góral: A wyśta taki kardynał, jak ja Ojciec święty!   (lub Jak wyście som biskupem, to jo jestem papieżem!)

W Prezenter Kardynał Wojtyła, gdy został papieżem nie stracił poczucia humoru, którym zdobywał ludzkie serca. Świadczą o tym niezliczone anegdoty z Watykanu. 

Halina Jest ich bardzo dużo. Jedna z nich opowiada o włoskim biskupie, który chciał się nauczyć polskiego. Nauka była jednak tak pospieszna, że kiedy chciał się pochwalić nową  miejętnością przed Ojcem Świętym, coś mu się pomyliło i zamiast: "Jak się czuje Papież", rzekł: "Jak się czuje piesek?". Papież
spojrzał na niego zdumiony, po czym odpalił: 

Pan "Hau, hau".

A Prezenter A pewnego razu, gdy siostra zakonna spóźniła się do pracy i przyszła po 9.00, zamiast nagany usłyszała z jego ust słowa znanej piosenki: (śpiewa)  „Umówiłem się z nią na 9.00, tak mi tęskno do niej już”

VI CZĘŚĆ – BARKA

A Prezenter Papież lubił śpiewać. Na przykład (śpiewa) O, Panie to Ty na mnie spojrzałeś ... Czy znasz to Wojtku?

W Prezenter Oczywiście – to pieśń Barka, można dziś powiedzieć, że to papieska pieśń. On sam tak ją wspomina...  „Właśnie ta pieśń wyprowadziła mnie z Ojczyzny... Miałem ją w uszach, kiedy słyszałem wyrok konklawe. Z nią nie rozstawałem się przez wszystkie te lata. Była jakimś ukrytym tchnieniem Ojczyzny.” Śpiewali ją zawsze pielgrzymi spotykający się z Papieżem

Pieśń „Barka”
Osoby z chóru  schodzą z balkonu; są ubrane jak pielgrzymi, powiewają chorągiewkami, śpiewając przechodzą przez salę i stają po bokach widowni, po skończeniu śpiewu chowają się za kurtynę

VII CZĘŚĆ – OJCZYZNA
 
A Prezenter Wspomnieliśmy o Ojczyźnie. 

Pan Jan Paweł II był wielkim patriotą. Każdego dnia modlił się za  Polskę, bo była ona dla niego jak matka. 

W Prezenter Posłuchajmy fragmentu powitania wygłoszonego w Warszawie w 1983

CD – Ojczyzna matka (fragment powitania, Warszawa 1983)
lub CD – Oblicze ziemi... tej ziemi (fragment homilii, Warszawa 1979)

Halina: Jan Paweł II w swoich wierszach pisał o Ojczyźnie
Prezenter: Rozważania Kardynała Karola Wojtyły o Ojczyżnie – prezentuje (np. Tomasz)

Recytator:
Ojczyzna – kiedy myślę – wówczas wyrażam siebie i zakorzeniam,
mówi mi o tym serce, jakby ukryta granica, która ze mnie przebiega ku innym
Aby wszystkich ogarniać w przeszłość dawniejszą niż każdy z nas:
z niej się wyłaniam ... gdy myślę Ojczyzna – by zamknąć ją w sobie jak skarb. (...)
Ojczyzna – kiedy myślę – słyszę jeszcze dźwięk kosy, gdy uderza o ścianę pszenicy,
łącząc się w jeden profil z jasnością nieboskłonu. (...)
Ojczyzna: wyzwanie tej ziemi rzucone przodkom i nam, by stanowić o wspólnym dobru i mową własną jak sztandar wyśpiewać dzieje (...)
Ojczyzna – kiedy myślę (...)

VIII CZĘŚĆ – DZIECI I MŁODZIEŻ

W Prezenter: Należy też wspomnieć, że Jan Paweł II był człowiekiem kochającym dzieci i młodzież. 
Pan  Dla Ojca świętego było to oczywiste, że ich kochał, a oni, wyczuwając to, garnęli się do niego. 
Halina Młodzi ludzie zawsze byli dla niego nadzieją. Byli „żyzną glebą” na której wyrasta zasiane przez siewcę ziarno.  
A Prezenter  Wysłuchajmy fragment homilii wygłoszonej do młodzieży w Gdańsku w 1987 r.

CD – Musicie od siebie wymagać, Każdy ma swoje Westerplatte (fragment przemówienia do młodzieży, Gdańsk 1987)

IX CZĘŚĆ – ZAKOŃCZENIE

W Prezenter: Na koniec ponownie zadajmy pytanie - Kim był Jan Paweł II? 

A Prezenter Mówiliśmy, że Jan Paweł II był synem Maryi, ...był patriotą miłującym Ojczyznę, kochającym jej przyrodę, szczególnie góry, ...był człowiekiem, który z troską patrzył na dzieci i młodzież, ... ale w tym wszystkim nie możemy zapomnieć, że był to przede wszystkim Człowiek Modlitwy. 

W Prezenter  Jan Paweł II to Człowiek Modlitwy, a my możemy brać przykład od niego..

CD - Abba Pater

Wygaszenie świateł, na scenę wchodzą osoby z chóru, trzymają w rękach czerwone świeczki (bezpiecznie znicze), ustawiają się tak, aby z trzymanych świec utworzyć „płonące” serce.

Kurtyna (zasłonięcie, odsłonięcie) aktorzy stoją

Prezenterzy: Dziękujemy

Ukłon aktorów 

K O N I E C